البته بنده فعلا با تعدد زوجات آن بازیگر فقید(!) کاری ندارم. در صحنه ای این آقای عزیز که بدش نمی آید از همسرش جدا شود (به اول یا دوم بودن همسر کاری نداریم)، پیش دوستی می رود که گویا قرار بوده است، از اعتیاد(!) یا عدم اعتیاد آن خانم عزیز باخبر شود. و مراتب امر را به اطلاع این آقای همسر عزیز برساند. و آن دوست هم در ابتدا می گوید که "نه! زنت معتاد نیست!" و این آقای همسر بسیار ناراحت و نگران (!) می شود!
خب با بقیه اش هیچ کاری نداریم؛ تا همینجا من نکاتی چند را به اطلاع شما خوانندگان عزیز می رسانم:
1. کارگردانان ما همچنان به احمق پنداشتن بینندگان سریالهایشان ادامه می دهند. و هیچگونه نقد و بررسی ای که گاه بعد از اتمام پخش سریالها در روزنامه ها، سایتها و ... به چشم می خورد، به آنها کارگر نیست.
2. بناست که ما از دیدن این صحنه از سریال مذکور به این نتیجه برسیم که در ایران نه که (!) در کانون گرم خانواده زن و مرد از حقوق متقابل و برابری برخوردارند(!)، بنابر این طلاق دادن زن توسط شوهر کار بسیار سختیست و اصلا هم در ایران حق طلاق با شوهر نیست!
3. طلاق دادن زن آنقدر به دلایل محکم و منطقی ای نیاز دارد که در این سریال به طور مثال مرد دست به دامان(!) اعتیاد همسرش می شود، و احتمالا می خواهد بگوید که دیگر به اینجایش رسیده! و لابد از قاعده "عسر و حرج" استفاده خواهد کرد؛ و دست آخر هم خواهد گفت مهرم حلال، جونم آزاد!
4. البته ببینید همه هدف کارگردان این است که بگوید زن و مرد با هم برابرند؛ مثلا ببینید این خانم همسر هم معتاد است! اعتیاد که زن و مرد ندارد. همه می توانند معتاد باشند! (منظور بنده اصلا این نیست که ما زن معتاد نداریم، من فقط نمی فهمم چطور این میزان و درصد کم، یکهو از وسط یک سریال سر در می آورد!) البته می توان درک کرد که منظور این بوده که چون سایه مقدس شوهر(!) بالای سر این زن نبوده، به اعتیاد کشیده شده! مثل سریالهای زیبای دیگری که می خواهند مادر بودن را از ملزومات و نیازهای اساسی زن جلوه دهند؛ به شکلی که زنها نیاز عمیق و طبیعی(!)شان به فرزند را با یک توله سگ در بغل یا عروسک جبران می کنند.

خلاصه که خاموش کنید آن تلویزیونها را! خاموش کنید!

این هم چهره زیبای این آقای همسر طفلک! که بیچاره نمی داند چطور از شر سایه شومی که آن زن بر زندگیش گسترده، خلاص شود!!