پیش از این هم مطلبی راجع به کودکی تا همیشه ماندگار زنان نوشته بودم. چند جمله هم از پوشاک عجیب و غریبی که از همه ی زنان (هــ مـــ ــه ی زنان) انتظار می رود که از آنها استفاده کنند گفته بودم. البته آن مطلب گویا به مذاق خیلی از خوانندگان این وبلاگ مخصوصا دختران خوش نیامده بود (و البته برداشت پسران کاملا برعکس بود).

شاید کمی برای شما (مخصوصا آن عزیزانی که از آن نوشته دل خوشی نداشتند) عجیب باشد، اما راستش را بخواهید یکی از عذابهای الیم در این زندگی برای من کفش خریدن است! عذاب الیمی که رابطه ای کاملا مستقیم با جنسیت من دارد. 

[البته اینجا بحث از کفش کتانی نیست. یاد آن دورانی نخیر (به قول دوستی!) که کفش دخترانه و مناسب مدرسه فقط کفش کتانی بود، یادم هست که یکی از سالها کفش مجاز در مدرسه کتانی سفید بود! لابد مدیر فکر کرده بود که چقدر روشنفکر است!]

تا به حال از کنار کفش فروشیهای زنانه رد شده اید؟ به قصد خریدن کفش برای خودتان یا برای همراه خانم تان به ویترین این مغازه ها نگاه کرده اید؟ کفشهای "زنانه" را دیده اید؟ نتیجه ای که می گیرید حتی به مقایسه ی آنچه دیده اید با ویترین کفش فروشیهای مردانه هم نیازی ندارد.

گاهی احساس می کنید آن مغازه کفشهایش را فقط برای یک مراسم خاص مثل "بالماسکه" می فروشد! یک جفتش مناسب نقش "جادوگر" است، یکی مناسب نقش "سیندرلا"، یکی جان می دهد برای یکی از ملکه های انگلیس شدن، یکی هم شما را شکل همسر لویی هجدهم می کند. یکی به دختر 12 ساله ی بازیگوشی تبدیلتان می کند، یکی هم نمی دانید چرا انقدر "سرنتی پیتی" را به یادتان می آورد. 

البته همیشه این نقشها، انتزاعی و افسانه ای نیستند. چند تا از کفشها هم هستند که فقط یک نقش را به یادتان می آورند: "تازه عروس" بودن. بقیه کفشها هم غالبا دو حالت دارند (باید که داشته باشند)، یا برای مونثهایی قبل از آن نقطه حساس و مهم و اصلی زندگی که همانا ازدواج است طراحی شده اند، که نامشان دخترانه است؛ دسته دوم هم برای مونثهای بعد از این نقطه حساس، که نامشان زنانه است.

البته کل کفشهای مونثانه (!) بر اساس مد یا "همه" نوک تیزند یا "همه" عروسکی اند یا "همه" جلوی مستطیلی شکل دارند و ...

دسته اول که دخترانه اند (که خب همه البته در حال حاضر عروسکی اند) چند عنصر مشترک دارند: رنگهای "جیغ"، روبان، پاپیون، تور، گاهی منجوق و ملیله و پولک، گل های ریز و درشت، و البته کلی "چین". هیچکدام هم پاشنه ندارند مطلقا.

دسته دوم که زنانه اند (و فعلا مصون مانده اند از عروسکی شدن) هم یکی دو عنصر مشترک دارند: پاشنه های وحشتناک و البته تا دلتان بخواهد نگین!

اگر هم کفش "ساده" بخواهید و عاری از این "زلم زیمبا"ها، آن کفش قطعا شما را به یاد مستخدم مدرسه تان خواهد انداخت. حالت دیگری هم متصور نیست، خودتان را آزار ندهید. 

این کفشها برای چه کسانی ساخته می شود؟ واقعا زنان چه موجوداتی تصور می شوند که "همه ی" کفشها تقریبا یک مدلند؛ و یا بلاهت را به یاد شما می اندازند، یا همان مادینگی معروف را: زیبایی، دلبری، ناز و کرشمه ...

به یاد این مطلب جالب و خواندنی Critic می افتم: وقتی ما از مرد«ها» حرف می زنیم احتمالا طیف وسیعی از انسانها با روحیات، توانایی ها، حساسیت ها و موقعیت های مختلف را مد نظر داریم. مردهای بزرگ، مردهای کوچک، مردهای شجاع، مردهای ترسو، مردهای بی تفاوت، مردهای حساس، مردهای باسواد، مردهای بیسواد، مردهای باشعور، مردهای بیشعور، مردهایی که میشود روی هوش و تدبیرشان حساب کرد، مردهایی که نمیشود روی هیچ چیزشان حساب کرد، مردهای درونگرا، مردهای برون گرا، مردهای پر حرف و خوش برخورد، مردهای کم حرف و عبوس، مردهای فهمیده، مردهای احمق، مردهای پیرو عقاید سیاسی، اجتماعی و اقتصادی مختلف، مردهای… در مورد مردها ما براحتی به تفاوت های فردی آنها و علایق و سلایقشان احترام میگذاریم و اغلب در جمع های رسمی و غیر رسمی به فراخور شخصیت، تحصیلات و موقعیت اجتماعی آنها با آنان رفتار میکنیم.
اما وقتی درمورد زن ها حرف می زنیم موضوع قدری فرق می کند: زن های جوان، زن های پیر(عجوزه)، زن های چاق، زن های لاغر، زن های موبور و چشم آبی، زن های مو مشکی و چشم آبی، زن های مو خرمایی و چشم آبی، زن های مو بور و چشم سبز، زن های موبور و چشم قهوه ای … زن های قد بلند، زن های قد کوتاه، زن های سفیدرو، زن های سبزه رو، زن های سیاه، زن های چشم درشت، زن های چشم ریز، زن های چشم متوسط، زن های… اگرچه جذابیت های جنسی تا حدودی میتوانند در تعیین سرنوشت زنان (به ویژه در امر ازدواج) نقش داشته باشند اما در نهایت جامعه از همه آنها توقعات یکسانی دارد.

حقیقتا وقتی از جلوی کفش فروشیهای مردانه می گذرید کفشها را متناسب با آن تفاوتهای روحی، ذهنی، و حتی موقعیتها و یا حتی شغلهای متفاوت می بینید اما سازندگان کفشها (و در کل پوشاک) زنانه تولیداتشان را بر اساس تفاوتهای جسمانی و ظاهری زنان عرضه می کنند و انگار تنها چیزی که کوچکترین اهمیتی در این تولیدات ندارند شخصیت، روحیات، موقعیتهای اجتماعی و ویژگیهای درونی زنان است.